محصولات، دورهها، داشبوردها و مقالات را در لحظه پیدا کنید
| سال | NOx | SO2 | CO2 | SO3 | CO | CH4 | SPM | N2O |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 1392 | 25.2 | 20.9 | 7484.2 | 0.2 | 118.5 | 0.8 | 5.3 | 0.2 |
| 1393 | 24.8 | 16.7 | 7443.7 | 0.2 | 119.2 | 0.8 | 5.2 | 0.1 |
| 1394 | 23.2 | 12.6 | 7169.3 | 0.1 | 119.6 | 0.8 | 4.7 | 0.1 |
| 1395 | 23.6 | 10.9 | 7332.9 | 0.1 | 124.4 | 0.8 | 4.6 | 0.1 |
| 1396 | 23.9 | 9.9 | 7398.1 | 0.1 | 131.8 | 0.8 | 4.8 | 0.1 |
| 1397 | 25.0 | 10.0 | 7691.3 | 0.1 | 143.3 | 0.8 | 4.9 | 0.1 |
| 1398 | 25.8 | 11.8 | 8056.9 | 0.1 | 142.9 | 0.8 | 4.9 | 0.1 |
| 1399 | 24.9 | 11.7 | 8181.6 | 0.1 | 120.3 | 0.8 | 4.8 | 0.1 |
| 1400 | 26.9 | 13.1 | 8635.1 | 0.1 | 136.9 | 0.9 | 5.1 | 0.1 |
در ارزیابی فشار محیطزیستیِ بخش انرژی، صرفِ «حجم کل انتشار» همیشه تصویر دقیقی از واقعیت ارائه نمیدهد؛ چون رشد یا کاهش جمعیت میتواند برداشتها را تغییر دهد. شاخص «سرانه انتشار گازهای آلاینده و گلخانهای» با تبدیل انتشار کل به مقدار بهازای هر نفر، امکان مقایسه منسجمتر روندها را فراهم میکند و نشان میدهد سهم هر نفر از انتشار ناشی از فعالیتهای انرژیمحور در هر سال، چه مسیری را طی کرده است.
مبنای محاسبه ساده و شفاف است:
سرانه انتشار (کیلوگرم بهازای هر نفر) = انتشار کل هر گاز در بخش انرژی (کیلوگرم) ÷ جمعیت همان سال (نفر)
به این ترتیب، هر عدد بیان میکند در همان سال، بهطور متوسط چه مقدار از آن گاز (در واحد کیلوگرم) به هر نفر نسبت داده میشود.
در بازه ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۰، الگوی کلی چنین است:
CO2 در تمام سالهای دوره، بزرگترین عدد سرانه را دارد و جهت کلی آن رو به بالا است. مسیر سالانه CO2 چنین ثبت شده است:
۱۳۹۲: ۷٬۴۸۴٫۲، ۱۳۹۳: ۷٬۴۴۳٫۷، ۱۳۹۴: ۷٬۱۶۹٫۳، ۱۳۹۵: ۷٬۳۳۲٫۹، ۱۳۹۶: ۷٬۳۹۸٫۱، ۱۳۹۷: ۷٬۶۹۱٫۳، ۱۳۹۸: ۸٬۰۵۶٫۹، ۱۳۹۹: ۸٬۱۸۱٫۶، ۱۴۰۰: ۸٬۶۳۵٫۱.
نقطه کف این دوره ۱۳۹۴ با ۷٬۱۶۹٫۳ و نقطه سقف ۱۴۰۰ با ۸٬۶۳۵٫۱ است؛ یعنی از کف تا سقف، افزایش +۱٬۴۶۵٫۸ کیلوگرم بهازای هر نفر ثبت شده است.
CO در بازه مورد بررسی، یک اوج برجسته و یک افت محسوس دارد. اعداد سالانه CO عبارتاند از:
۱۳۹۲: ۱۱۸٫۵، ۱۳۹۳: ۱۱۹٫۲، ۱۳۹۴: ۱۱۹٫۶، ۱۳۹۵: ۱۲۴٫۴، ۱۳۹۶: ۱۳۱٫۸، ۱۳۹۷: ۱۴۳٫۳، ۱۳۹۸: ۱۴۲٫۹، ۱۳۹۹: ۱۲۰٫۳، ۱۴۰۰: ۱۳۶٫۹.
اوج دوره در ۱۳۹۷ با ۱۴۳٫۳ و کمترین مقدار در ۱۳۹۲ با ۱۱۸٫۵ دیده میشود. نکته قابل توجه، افت تند از ۱۴۲٫۹ در ۱۳۹۸ به ۱۲۰٫۳ در ۱۳۹۹ و سپس بازگشت به ۱۳۶٫۹ در ۱۴۰۰ است؛ رفتاری که اهمیت پایش سالانه را برای این آلاینده برجسته میکند.
NOx در نیمه اول دوره کاهش مییابد و سپس بهتدریج تقویت میشود و در ۱۴۰۰ به بیشترین مقدار میرسد:
۱۳۹۲: ۲۵٫۲، ۱۳۹۳: ۲۴٫۸، ۱۳۹۴: ۲۳٫۲، ۱۳۹۵: ۲۳٫۶، ۱۳۹۶: ۲۳٫۹، ۱۳۹۷: ۲۵٫۰، ۱۳۹۸: ۲۵٫۸، ۱۳۹۹: ۲۴٫۹، ۱۴۰۰: ۲۶٫۹.
کمترین مقدار NOx در ۱۳۹۴ با ۲۳٫۲ و بیشترین مقدار در ۱۴۰۰ با ۲۶٫۹ ثبت شده است؛ فاصله کف تا سقف +۳٫۷ کیلوگرم بهازای هر نفر است.
SO2 یکی از شفافترین الگوهای کاهش را در این بازه نشان میدهد. روند سالانه SO2 چنین است:
۱۳۹۲: ۲۰٫۹، ۱۳۹۳: ۱۶٫۷، ۱۳۹۴: ۱۲٫۶، ۱۳۹۵: ۱۰٫۹، ۱۳۹۶: ۹٫۹، ۱۳۹۷: ۱۰٫۰، ۱۳۹۸: ۱۱٫۸، ۱۳۹۹: ۱۱٫۷، ۱۴۰۰: ۱۳٫۱.
بالاترین مقدار در ۱۳۹۲ با ۲۰٫۹ و پایینترین مقدار در ۱۳۹۶ با ۹٫۹ است؛ یعنی تا کف دوره، کاهش -۱۱٫۰ کیلوگرم بهازای هر نفر اتفاق افتاده و سپس از ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۰ یک روند ترمیمی (از ۱۰٫۰ تا ۱۳٫۱) دیده میشود.
SO3 در ابتدای دوره روی مقدار بالاتر قرار دارد و سپس در سطح پایینتری تثبیت میشود:
۱۳۹۲: ۰٫۲، ۱۳۹۳: ۰٫۲، ۱۳۹۴: ۰٫۱، ۱۳۹۵: ۰٫۱، ۱۳۹۶: ۰٫۱، ۱۳۹۷: ۰٫۱، ۱۳۹۸: ۰٫۱، ۱۳۹۹: ۰٫۱، ۱۴۰۰: ۰٫۱.
پس از ۱۳۹۴، مقدار ۰٫۱ بدون تغییر ادامه یافته است.
SPM در کل دوره دامنه نوسان بزرگی ندارد، اما نقاط کف و سقف مشخص است:
۱۳۹۲: ۵٫۳، ۱۳۹۳: ۵٫۲، ۱۳۹۴: ۴٫۷، ۱۳۹۵: ۴٫۶، ۱۳۹۶: ۴٫۸، ۱۳۹۷: ۴٫۹، ۱۳۹۸: ۴٫۹، ۱۳۹۹: ۴٫۸، ۱۴۰۰: ۵٫۱.
کف دوره ۱۳۹۵ با ۴٫۶ و سقف دوره ۱۳۹۲ با ۵٫۳ است. در پایان دوره، عدد ۵٫۱ نشان میدهد که SPM نسبت به کف میانه دوره فاصله گرفته و به سطوح نزدیک به ابتدای دوره برگشته است.
در میان گازهای گلخانهای غیر از CO2، CH4 تقریباً پایدار است و در انتهای دوره اندکی افزایش دارد:
CH4 — ۱۳۹۲ تا ۱۳۹۹: ۰٫۸، ۱۴۰۰: ۰٫۹.
N2O نیز از ابتدای دوره کاهش سطح دارد و سپس روی مقدار پایینتر تثبیت میشود:
N2O — ۱۳۹۲: ۰٫۲، ۱۳۹۳ تا ۱۴۰۰: ۰٫۱.
بازه ۱۳۹۲ تا ۱۴۰۰ نشان میدهد «سرانه انتشار» در بخش انرژی، همزمان دو پیام اصلی دارد: از یکسو CO2 با افزایش پیوسته تا سقف ۸٬۶۳۵٫۱ در ۱۴۰۰، وزن اصلی تغییرات گلخانهای را حمل میکند؛ از سوی دیگر، برخی آلایندهها مانند SO2 کاهش چشمگیر نسبت به ابتدای دوره را ثبت کردهاند، هرچند در سالهای پایانی نشانههای بازگشت دیده میشود. در مقابل، آلایندههایی مانند CO و NOx بیشتر رفتار نوسانی دارند و با افتهای مقطعی، دوباره به سطوح بالاتر میرسند؛ الگویی که برای پایش کیفیت هوا و سیاستگذاری انرژی، رصد سالانه و جزئینگر را ضروری میکند.
