محصولات، دورهها، داشبوردها و مقالات را در لحظه پیدا کنید
تورم را میشود مثل «دماسنج هزینههای زندگی» دید؛ اما اگر هر ماه فقط یک عدد نقطهای ببینیم، نوسانها گیجکننده میشوند. برای همین، تورم دوازدهماهه مهم است: میانگین تغییرات قیمتها در یک سال اخیر را نشان میدهد و تصویر باثباتتری از مسیر فشار هزینهای روی خانوار شهری میسازد.
دادهای که اینجا داریم دقیقاً همین را برای کل کشور و استانها در یک بازه بلندمدت (از اسفند ۱۳۸۲ تا انتهای سری) ثبت کرده است.
نرخ تورم دوازدهماهه یعنی درصد تغییر «میانگین شاخص قیمت» در ۱۲ ماه اخیر نسبت به ۱۲ ماه قبلتر.
نتیجهاش این است که:
طبق ردیف کل کشور در دیتای شما:
این یعنی «تورم دوازدهماهه» در ایران شهری، طی این بازه هم چرخههای افت و خیز داشته، هم در سالهای اخیر وارد سطح جدیدی از فشار قیمتی شده است.
وقتی همین شاخص را استانی نگاه میکنیم، تفاوتها معمولاً از سه کانال میآید:
به همین دلیل، در موجهای تورمی بزرگ، بعضی استانها «تیزتر» بالا میروند و بعضیها «ملایمتر» حرکت میکنند.
در بخشهای پایانی سری (جایی که اعداد بسیار بزرگ شدهاند)، چند اوج مهم در خود دیتای شما دیده میشود؛ برای نمونه:
نکته مهم: این اعداد «تورم دوازدهماهه» هستند؛ یعنی فشار قیمتی در آن مقطع، نه یک ماه خاص، بلکه حاصل تجمع روند یکسال اخیر بوده است.
۱) استانهای با جهشهای بسیار بلند
در استانهایی مثل یزد، چهارمحال و بختیاری، لرستان (طبق اعداد بالا)، سقفهای تورمی به محدوده بالای ۵۰٪ رسیده است. برای مردم، این یعنی:
وقتی تورم دوازدهماهه از ۵۰٪ عبور میکند، «گرانتر شدن سبد هزینه» دیگر یک تغییر آرام نیست؛ تبدیل به یک فشار دائمی و همهجانبه روی خوراک، اجاره، حملونقل و خدمات میشود.
۲) استانهای بزرگ و حساس به بازار مسکن و خدمات
در تهران هم سری، هم کفهای بسیار پایین (اعداد حدود ۴.x٪ در میانه دهه ۱۳۹۰) را نشان میدهد، هم در موج اخیر به سطحهای بالای ۴۰٪ میرسد (در پایان سری تهران عددهایی مثل ۴۴.۳٪ هم دیده میشود).
برداشت ساده: وقتی موج تورم ملی میآید، استانهای بزرگ هم بالا میروند؛ اما «ریتم» بالا رفتن میتواند با ساختار هزینه (خصوصاً مسکن/خدمات) متفاوت باشد.
۳) استانهای پرنوسان در موجهای ملی
در استانهایی مثل خوزستان و کرمانشاه نیز در موجهای بزرگ، جهشهای قابلتوجه دیده میشود (در متن سری این استانها هم به محدودههای بالای ۴۰٪ نزدیک/وارد میشوند).
برای تحلیلگر، این استانها معمولاً «شاخصهای حساس» برای سنجش شدت انتقال شوکهای ملی هستند.
این سری زمانی نشان میدهد تورم دوازدهماهه شهری در ایران طی دوره بلندمدت، هم افتهای معنادار داشته (تا کفهای تکرقمی در میانه دهه ۱۳۹۰) و هم در سالهای اخیر وارد سطحهای بسیار بالا شده است.
در سطح استانها، اختلافها چشمگیر است: بعضی استانها سقفهای بالای ۵۰٪ را لمس کردهاند (مثل یزد با ۵۹.۴٪)، در حالی که بعضی استانها مسیر ملایمتری داشتهاند. همین تفاوتهاست که داده را برای تحلیل منطقهای و تصمیمگیری اقتصادی ارزشمند میکند.