محصولات، دورهها، داشبوردها و مقالات را در لحظه پیدا کنید
بهرهبرداری از محصولات زراعی یکی از شاخصهای مهم در سنجش عملکرد کشاورزی در هر کشور است. این تحلیل به بررسی تعداد بهرهبرداری محصولات زراعی در کشور از سال 1367 تا 1403 میپردازد. اطلاعات مربوط به بهرهبرداری این محصولات به تفکیک محصول برای سالهای مختلف، نشاندهنده وضعیت کشاورزی کشور و تغییرات آن در طول زمان است.
بهرهبرداری از آفتابگردان از سال 1367 تا 1403 روند نسبتا ثابتی را تجربه کرده است. تعداد بهرهبرداری این محصول از 690/19 در سال 1367 به 220/20در سال 1403 رسید. با وجود نوسانات جزئی در برخی سالها، رشد بهرهبرداری از آفتابگردان قابل توجه نبوده است.
در بخش برنج (شلتوک)، تعداد بهرهبرداری در ابتدا از 432,950 در سال 1367 شروع شد و در سال 1403 به 432,144 رسید. این نشاندهنده ثبات نسبی در بهرهبرداری از این محصول است. برنج همچنان یکی از محصولات مهم زراعی کشور محسوب میشود.
در بخش پنبه (وش)، تعداد بهرهبرداری از 101,490 در سال 1367 به 24,671 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش شدید ممکن است ناشی از مشکلات اقتصادی، تغییرات آب و هوایی و کاهش تقاضا برای پنبه در داخل و خارج از کشور باشد.
در بخش پیاز، تعداد بهرهبرداری از 109,800 در سال 1367 به 57,808 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش ممکن است به دلیل کمبود منابع آبی، افزایش هزینههای تولید و مشکلات در تأمین نهادهها باشد.
در بخش جو، تعداد بهرهبرداری از 1,137,310 در سال 1367 به 556,556 در سال 1403 رسید. این کاهش ممکن است به دلیل کاهش سطح زیر کشت و نوسانات بازار باشد.
در بخش چغندر، تعداد بهرهبرداری از 95,440 در سال 1367 به 15,813 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش شدید میتواند به دلیل کمبود آب و افزایش هزینههای تولید باشد.
در بخش ذرت، تعداد بهرهبرداری از 37,340 در سال 1367 به 45,623 در سال 1403 رسید. این افزایش نشاندهنده رشد تقاضا برای ذرت و رشد تولید آن در سالهای اخیر است.
در بخش ذرت خوشهای و علوفهای، تعداد بهرهبرداری از 28,230 در سال 1367 به 116,280 در سال 1403 افزایش یافته است. این رشد چشمگیر ممکن است ناشی از تقاضای بیشتر برای علوفه و افزایش سطح کشت ذرت علوفهای باشد.
در بخش زعفران، تعداد بهرهبرداری از 30,720 در سال 1367 به 60,097 در سال 1403 رسید. این افزایش نشاندهنده افزایش سطح کشت زعفران و تقاضای بیشتر برای این محصول است.
در بخش سویا، تعداد بهرهبرداری از 22,550 در سال 1367 به 92,862 در سال 1403 رسید. این افزایش قابل توجه ممکن است به دلیل افزایش سطح کشت سویا و تقاضای بیشتر در صنایع کشاورزی و صنایع تبدیلی باشد.
در بخش سیبزمینی، تعداد بهرهبرداری از 196,230 در سال 1367 به 147,823 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش در تولید میتواند به نوسانات تولید و کمبود منابع آبی مرتبط باشد.
در بخش گندم، تعداد بهرهبرداری از 1,762,590 در سال 1367 به 1,257,054 در سال 1403 رسید. این کاهش نشاندهنده کاهش سطح زیر کشت و کمبود منابع آبی است.
در بخش گوجهفرنگی، تعداد بهرهبرداری از 161,290 در سال 1367 به 168,005 در سال 1403 افزایش یافته است. این نشاندهنده افزایش سطح کشت گوجهفرنگی و رشد تقاضا برای این محصول است.
در بخش لوبیا (دانه خشک)، تعداد بهرهبرداری از 118,480 در سال 1367 به 81,479 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش میتواند به دلیل کاهش تقاضا و افزایش هزینههای تولید باشد.
در بخش محصولات جالیزی، تعداد بهرهبرداری از 249,380 در سال 1367 به 170,887 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش ممکن است به دلیل کمبود منابع آبی و مشکلات تأمین نهادهها باشد.
در بخش نخود (دانه خشک)، تعداد بهرهبرداری از 164,400 در سال 1367 به 107,241 در سال 1403 کاهش یافته است. این کاهش به دلیل افزایش هزینههای تولید و کمبود منابع آبی است.
در بخش یونجه، تعداد بهرهبرداری از 827,860 در سال 1367 به 292,862 در سال 1403 رسید. این کاهش شدید میتواند ناشی از کاهش تقاضا و مشکلات در تأمین نهادهها باشد.
تحلیل تعداد بهرهبرداری محصولات زراعی در کشور نشاندهنده نوسانات تولید و کاهش سطح زیر کشت در برخی از محصولات است. این تغییرات به عوامل مختلفی مانند کمبود منابع آبی، افزایش هزینههای تولید، نوسانات بازار و مشکلات تأمین نهادهها وابسته است. توجه به این تحلیل میتواند به برنامهریزی صحیح در سیاستگذاریهای کشاورزی، تأمین منابع و حمایت از تولیدکنندگان کمک کند.