محصولات، دورهها، داشبوردها و مقالات را در لحظه پیدا کنید
دامهای سبک، شامل گوسفند و بز، جزء مهمترین منابع تولید گوشت و فرآوردههای دامی در کشور به شمار میروند. بررسی تغییرات تعداد این دامها در سالهای مختلف میتواند اطلاعات ارزشمندی در خصوص وضعیت دامداری و کشاورزی کشور ارائه دهد. در این مقاله، به تحلیل روند تغییرات تعداد گوسفند و بره و بز و بزغاله در دوره زمانی ۱۳۸۲ تا ۱۴۰۲ پرداخته میشود.
تعداد گوسفند و بره در کشور از ۳۷,۱۳۷ هزار رأس در سال ۱۳۸۲ به ۴۴,۰۰۷ هزار رأس در سال ۱۴۰۲ رسید. این افزایش تعداد نشاندهنده رشد و توسعه دامداری در بخش گوسفند و بره است که میتواند به دلیل افزایش تقاضا برای گوشت گوسفند، سیاستهای حمایتی در بخش کشاورزی، یا افزایش بهرهوری در این صنعت باشد.
سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴:
در این دوره، تعداد گوسفند و بره از ۳۷,۱۳۷ هزار رأس به ۵۳,۸۰۰ هزار رأس افزایش یافت که نشاندهنده رشد قابل توجه در این صنعت است. این رشد میتواند به دلیل بهبود شرایط اقتصادی و افزایش توجه به تولید گوشت در آن زمان باشد.
سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷:
تعداد گوسفند و بره در این دوره به ۴۹,۹۷۶ هزار رأس کاهش یافت. این کاهش ممکن است به تغییرات در تقاضا یا کاهش ظرفیتهای دامداری در این سالها مرتبط باشد.
سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰:
در این دوره، تعداد گوسفند و بره به ۵۰,۲۱۵ هزار رأس رسید که نشاندهنده بازگشت به رشد است. این افزایش ممکن است به دلیل بهبود شرایط کشاورزی و حمایتهای دولتی باشد.
سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳:
تعداد گوسفند و بره به ۳۱,۴۲۱ هزار رأس کاهش پیدا کرد. این کاهش میتواند به دلایلی نظیر کاهش تقاضا، بحرانهای اقتصادی یا مشکلات مرتبط با شیوع بیماریها در دامها باشد.
سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶:
تعداد گوسفند و بره به ۴۰,۰۳۰ هزار رأس رسید که رشد مجدد این صنعت را نشان میدهد.
سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹:
در این دوره، تعداد گوسفند و بره به ۴۶,۵۸۷ هزار رأس افزایش یافت که نشاندهنده رونق در صنعت دامداری این بخش است.
سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۲: در این دوره، تعداد گوسفند و بره به ۴۴,۰۰۷ هزار رأس کاهش یافت. این کاهش احتمالاً به تغییرات در سیاستهای دامداری، بحرانهای اقتصادی، یا مسائل مربوط به منابع طبیعی و اقلیمی مرتبط است.
تعداد بز و بزغاله در کشور از ۲۰,۱۶۷ هزار رأس در سال ۱۳۸۲ به ۱۶,۳۲۳ هزار رأس در سال ۱۴۰۲ کاهش یافته است. این کاهش در طول سالها نشاندهنده مشکلات و چالشهای خاص این بخش از دامداری است که میتواند به دلایلی نظیر کاهش تقاضا برای گوشت بز، تغییرات در شیوههای مصرف و مشکلات بهداشتی مرتبط با این نوع دامها باشد.
سال ۱۳۸۲ تا ۱۳۸۴: در این دوره، تعداد بز و بزغاله از ۲۰.۱۶۷ هزار رأس به ۲۵.۵۳۱ هزار رأس افزایش یافت. این رشد ممکن است به افزایش تقاضا برای محصولات بز و بهبود شرایط دامداری مرتبط باشد.
سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۸۷: تعداد بز و بزغاله به ۲۲.۳۳۴ هزار رأس کاهش یافت که نشاندهنده تغییرات در تقاضا یا مشکلات اقتصادی و زیستمحیطی در این بخش بوده است.
سال ۱۳۸۷ تا ۱۳۹۰: در این دوره، تعداد بز و بزغاله به ۲۲.۰۹۴ هزار رأس رسید که روند ثابتی را نشان میدهد.
سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۳: تعداد بز و بزغاله به ۱۲.۳۳۳ هزار رأس کاهش یافت. این کاهش میتواند به مشکلات اقتصادی، کاهش تقاضا یا تغییرات در الگوهای مصرف مربوط باشد.
سال ۱۳۹۳ تا ۱۳۹۶: تعداد بز و بزغاله به ۱۵.۷۱۱ هزار رأس افزایش یافت که نشاندهنده بازگشت به رشد در این بخش است.
سال ۱۳۹۶ تا ۱۳۹۹: تعداد بز و بزغاله به ۱۶.۶۶۴ هزار رأس رسید که نشاندهنده روند افزایشی در این صنعت است.
سال ۱۳۹۹ تا ۱۴۰۲: در این دوره، تعداد بز و بزغاله به ۱۶.۳۲۳ هزار رأس کاهش یافت. این کاهش ممکن است به مشکلات اقتصادی، تغییرات در سیاستها و بحرانهای دامداری مربوط باشد.
با توجه به دادههای سالانه تعداد گوسفند و بره و بز و بزغاله در کشور، میتوان گفت که صنعت دامداری در ایران با نوسانات قابل توجهی روبهرو بوده است. افزایش تعداد گوسفند و بره در برخی سالها نشاندهنده توجه بیشتر به این بخش و تقاضا برای محصولات دامی است، در حالی که کاهش تعداد بز و بزغاله نشاندهنده مشکلاتی است که این بخش با آنها روبهرو است. در نهایت، برای تثبیت و رشد پایدار در صنعت دامداری، نیاز به حمایتهای اقتصادی، بهبود شرایط بهداشتی و مدیریت منابع طبیعی و آبی بهویژه در بخش دامهای سبک احساس میشود.
داشبورد مرتبطی وجود ندارد
مقاله مرتبطی وجود ندارد